झोका (बालकविता)

लाकडाचा पाट त्या

पाटाला बांधली दोरी

पाटाचा झाला झोका

बसलेय त्यावर ही छोरी

झोक्यावर झोका हळू

आनंदही तो ओसंडला 

सोनेरी किरणांनी मग

फेर जणू तो नवा घेतला

बोलक्या डोळ्यांनी या

पाहतेय सभोवताली

हट्ट माझा पुरवला तो

झोक्यावर स्वार झाली

लेक आहे तुमचीच हो

चूके काळजाचा ठोका

आई - बाबा बघा जातो

कसा ऊंच माझा झोका