गावी चांदण्यांच्या

चांदण्यांच्या गावी तुझ्या

बांधूया स्वप्नातला बंगला

भव्य खिडक्यादारे असती

आकाशाच्या अंगणी टांगला

वाऱ्याच्या थंडगार झोतांनी

शहारून जाईल माझे अंग

दरवळ सुटताच फुलांचा

मिलनात होऊ दोघेही दंग

मिठीत कायेचा होता कंप

मोहरून कवेत मी शिरेन

तुझ्या प्रीतीच्या पाकळ्या

वेचता माझी मी न उरेन

ओढ मिलनाची लागता

नदी वाहिली सागराकडे

खळाळता प्रवाह भेटीचा

पार करते दऱ्या डोंगरकडे

ओळखीची खूण ही पटली

सखी ती सख्याशी एकरूप

धूंद अलवार होई ती मिठीत

आलिंगन प्रेमाने मिळते खूप