भीती

तुला पाहताच सारी

स्वप्ने खरी वाटू लागली

मरणाची आता मला 

खरी भीती वाटू लागली

जगण्याचे हिशोब कधी

मी ठेवलेच नव्हते

आता क्षणाचीही पर्वा

कराविशी वाटू लागली

कण कण सुखाचा मी

आता वेचु लागली

ना व्हावे काही नजरे आड़... 

पुन्हा पुन्हा खात्री करु लागली

बांधून ठेवलेत मी 

स्वप्न ते उराशी

दबक्या पावलांची

धास्ती वाटू लागली