अशा या निवांत वेळी

दिन उगवता चिंता

जाती सतत वाढत

ऐन भर माध्यान्हाला

जाई कहर चढत

कधी मिळे समस्यांना

सूट चुटकीसरशी

कधी चिंतांचे जंजाळ

चढे भाळावरती

सायंकाळी निवांतवेळी

मन माझे बहरते

षडरिपूंचे हे ओझे

आलगद उतरते

मंद शीतल पवन

मना झुळुक सुखवे

गंध फुलांचे मादक

संवेदना उमलवे

मन नाचे झूल्यावर

मोदे मन रुणझुणे

कधी माझ्यातल्या मला

प्रेमे कौतुके पाहणे

अशा निवांत समयी

भाग्यवती मी जगती

अलवार मन होई

तळ जातसे अज्ञाती