अगं आई, सांगायच राहून गेलं तुला...

अगं आई ,सांगायचं राहून गेलं तुला ...

अगं आई ,

सांगायचं राहून गेलं तुला ,

माझ्या मागे मागे करतांना ,

सारे काही हसून सोसायची ,

पण त्रास होत होता ना तुला ...

तेव्हा नाही गं कळलं मला ,

आवडी लेकरांच्या जपतांना ,

स्वतःच्या विसरते की ,

पण तरीही सुख वाटते मनाला ...

मला बरं नसले की ,

कासाविस तू व्हायची ,

काय ? हवं काय ? नको ,

ते आवर्जून पहायची  ,

किती हक्काने मीही ,

अधिकार गाजवायची ...

ते सारं अगदी जसच्या तसं ,

आठवते बघ आता ,

नऊ महिन्याच्या कळा सोसुनही ,

तो स्वार्गानंद अनुभवते स्वतः ...

आई कधी म्हटलं नाही मी,

तू खूप काही शिकवलंस मला ,

अगं तु सर्रास विसरली ,

तुझे आभार कसे मानायचे ,

हे नाही शिकवलं मला ...

आणि मी धन्यवाद तरी ,

कशा कशासाठी बोलू ,

तू त्या शब्दाच्या पलीकडे आहेस ,

तूच माझ्या अस्तित्वात आहे ...

अगं आई ,

तू या रक्ताच्या थेंबा थेंबात आहे ,

तुझं काळीज आहे बघ मी ,

आणि तुझे स्पंदने ,

माझ्या काळजात धडधडत आहे ,

तू आणि मी वेगळी नाहीस ,

हे सांगायचं होतं बघ तुला ,

खरंच तू आहेस म्हणून हे विश्व आहे ,

आई तुझ्या जागी तूच आहेस ,

तुझ्या जागी तूच आहेस ...