अढी

कर जुळवूनी दोन्ही

विनवतो देवा तुला

सोड अढी मनातली

नभा दे दान भुईला

वर्षावानं अमृताच्या

तरारेल पिक सारं

शेत शिवारा मधून

गात जाईन रे वारं

पुस अश्रू लेकरांचे

किती बघतोस अंत

दोन वेळ जेवणाची

सारी पडलीय भ्रांत

तुझ्यावर भिस्त सारी

नको अवकृपा अशी

जगण्याची ही उमेद

तूच वाढव जराशी