आंबोळी...!

आंबोळी आमच्या घरचं

लहानपणीचं हक्काचं खाणं

ऐनवेळीच्या भुकेला

जणू दूर लोटण्याचा बाण

तांदूळ पिठाला मायेनं

दिलेलं ते एक विद्रुप रूप

कुरुपतेसाठी खेडोपाडी

वापरलं जाणारंच ते माप

पण रूपावर जाण्यापेक्षा

गुणावरच हिला मिळतो मान

म्हणून तिच्या कौतुकासाठी 

गावे वाटे तिचे सुंदर गान

चटणीसोबत चव चाखणे

आंबोळीची मजा लुटणे

चुलीजवळ अडून बसणे

हेच व्हायचे स्वप्न सदा पडणे

आईच्या हाताची गोडी

आजही आठवणीने आठवते

आंबोळीचे डोहाळे जणू

आठवणही अजून पुरवते

पण आता आंबोळी

घरी कधीतरीच होते

तरीही तिची गोडी

मात्र अजूनही तीच असते....!!!