પરિશ્રમના પરસેવે

રોજરોજ પરિશ્રમના પરસેવે રેબઝેબ નહાઈ રહી છે,

એક કળી પૂરેપૂરી ખીલતા પહેલાં જ કરમાઈ રહી છે,

વરસતા ફોરાંને ખુલ્લી હથેળીમાં ઝીલવાની વેળાએ,

થોડાંક સિક્કા માટે નાજુક શી આંગળી ઘસાઈ રહી છે,

મેલાંઘેલાં ખિસ્સાના ખૂણે સાચવે છે ઢગલો સપના,

પણ ભારેખમ જવાબદારી જોને પીઠ પર લદાઈ રહી છે,

પૂછ્યો'તો પ્રશ્ન એણે પેલી વાદળીને એક વાર સાચ્ચેસાચ,

ખોળે બેસાડી ખવડાવતી પરી મારે કાજ આવી રહી છે ?

ભોળી આંખોમાં ડોકાતી લાચારી ને મજબૂરીથી,

વિસ્મયની દુનિયા ભણતરને અભાવે ડઘાઈ રહી છે,

ક્યાંક મળી જાય તો ચા બિસ્કિટ ખવડાવી દયામાં,

જૂઠી માનવતાના ઓઠે બાળમજૂરી છૂપાઈ રહી છે.