છતાંય લાગણી ઉભરાય...

નથી કોઇ સાથે લાવ્યું ન કોઇ સાથે લાવશે;

ન ફીકર દુનિયાની કરવી લોકો પોતાનું જ કરે છે.

નથી કોઇને સમજાતું નથી કોઇ સમજવા માંગતા;

બધા પોતાની સમજદારી વાપરે જ્યારે ગરજ બાપડી બને.

નથી હોતા બધા રસ્તા સીધા અધવચ્ચે વાંકાચુકા આવે;

એમ જ છોડે છે લોકો જ્યારે ખર્ચાય જઇએ આપણે.

અહીં બધા છે બેપરવાહ નથી કોઇને બીજાની ફીકર;

નથી હોતો સાથ ત્યારે સંભાળે છે હાથ આપણો.

નથી રડવું ઘણુંય નથી કહેવું કશુંય નથી આવવું ક્યારેય;

છતાંય લાગણી ઉભરાય જ્યારે પોતાના તરછોડી જાય.