ତୁମେକି ସେଇ ଫଗୁଣ

ନୀଳ ଆକାଶ ତଳେ କିଏ ତମେ?

ଦେବକି ଗୋ ପରିଚୟ

ପାରିଜାତ ଫୁଲ

        ବସନ୍ତ ର ତୁମେ,

ତୁମେ କି ସେଇ ଫଗୁଣ !

         ସବୁଜ ସୁନ୍ଦରୀ ଫଗୁଣ ଆବୋରି

ଉଡେ ତୁମ ନାଲି ଓଢଣୀ...

 କୋକିଳ ର ସ୍ୱର ମଧୁର ମୂର୍ଚ୍ଛନା ମନ କରିନିଏ ଚୋରି

      ତୁମେ କି ସେଇ ଫଗୁଣ !

 ମଳୟ ପରସ ବହେ ସମୀର ପବନ

              ଚଗଲି ଝରଣା ଯାଏ ବହି

  ଆନୋମନା କରେ ବସନ୍ତ ଚଗଲା

                 ଉଛୁଳା ପୀରତି ଭୂଇଁ

 ହସେ ଏ ତରୁଣୀ ସବୁଜ ସାରଣୀ

              ଫଗୁଣ ଭରା ଏ ଧରଣୀ,

 ମନ ଉଙ୍କି ମାରେ ସେ ଫୁଲ ଛାଉଣୀ

         ତୁମେ କି ଫଗୁଣ ପାଇଁ

 ତୁମପାଇଁ ଆଜି ହେଲି ଯାଯାବର

           ଖୋଜି ପାଉନି ମୁଁ କାହିଁ?

ତୁମ ଠିକଣା ମୁଁ କେମିତି ପାଇବି

       ତୁମେ କି ଫଗୁଣ ସେଇ ।।