ମାଆ ମୋର ଅନ୍ନପୂର୍ଣ୍ଣା

ମାଆ ହାତ ରନ୍ଧା ସୁଆଦ ଭାରି,

                                 ମାଆର ମମତା ରହିଛି ଭରି।

ନାନା ପାକ ସିଏ କରେ ତିଆରି,

                                 ଯେମିତି ଉଦର ରହିବ ପୁରି।

ମୁହଁ ଦେଖି ଦେଲେ ଜାଣି ପାରଇ,

                         ଭୋକରେ ଆତୁର କେତେ ଅଟଇ।

ଶାଢୀକାନିରେ ମୁହଁ ପୋଛି ଦେଇ,

                          ଆଦରେ ଖୁଆଏ କୋଳେ ବସାଇ।

ହୋଟେଲର ଯେତେ ବ୍ଯଞ୍ଜନ ମାନ,

                           ମାଆ ରନ୍ଧା ପାଖେ ଅଟଇ ହୀନ।

ପରିଷ୍କାର ଆମ ରୋଷେଇ ଘର,

                          ମାଆ ରନ୍ଧା ମୋର ଭାରି ଆଦର।

ଅନ୍ନପୂର୍ଣ୍ଣା ଅଟେ ମାଆ ମୋହର,

                          ରୋଷେଇ ଘର ତା' ଅନ୍ନ ଭଣ୍ଡାର ।

ଦୁଃଖୀରଙ୍କୀ ଙ୍କୁ ସେ ଦିଏ ଭୋଜନ,

                          କେହି ନାହିଁ ମୋର ମାଆ ସମାନ।

ମାଆ ମୋପାଇଁ ଅଟେ ଅନ୍ନପୂର୍ଣ୍ଣା,

                         ଯୋଗାଇ ଆସିଛି ମୋପାଇଁ ଦାନା।

ଚାଲିଶିଖିଛି ମୁଁ ତା' ହାତ ଧରି,

                                ଯତନେ ରଖିଛି ନିଜକୁ ମାରି।