ବର୍ଣ୍ଣ ବିବର୍ଣ୍ଣ

କହି ଜାଣିଲେ କଥା ସୁନ୍ଦର

ଠିକ୍ ଲେଖିଲେ ପଢିବାକୁ ମଧୁର

ଉଚ୍ଚାରଣ, ବନାନ ଓ ଲିଖନ

ପରଷ୍ପର ପରିପୂରକ, ସାମଞ୍ଜସ୍ୟ 

କହିଲେ ସହଜରେ ବୁଝିହେବ

ଠିକ୍ ବନାନ ସହିତ ଲେଖିଲେ 

ଶୁଦ୍ଧ, ମାର୍ଜିତ ଓ ଶ୍ରୁତି ମଧୁର

ମାତୃଭାଷା ଓଡ଼ିଆ , ଆଞ୍ଚଳିକ ଭାଷା

ଓଡ଼ିଶା ରେ ହିଁ ଆଦୃତ ଓ ବ୍ୟବହୃତ

ଗର୍ବ ର ବିଷୟ , ଟିକିଏ ବେଦନା ସହ

ଣ.. ନ  ଓ ଳ.. ଲ  ବ୍ୟବହାର

କି ବୋର୍ଡ ରେ ମନ ଦେଇ ଚିହ୍ନିଲେ ହେଲା

ଫଳ:: ଫଲ୍, କାଳ:: କାଲ୍ ହେଉଛି

ପାଣି:: ପାନି, ପୁଣି: ପୁନି , ପଣା::ପାନ

ସେହିପରି   ଜ ଓ ଯ, ବର୍ଣ୍ଣ ଆଉ ବର୍ଣ୍ଣ 

ମୁଣ୍ଡ ଟିଣ, କାନ ପାଖରେ ଢୋ ଆଉ ଢୋ

ଜାତୀୟ ଭାଷା ର ବହୁଳ ବ୍ୟବହାର

ପୁଣି ଆଞ୍ଚଳିକ ଭାଷାକୁ ଗୁରୁତ୍ଵ

ରୋମନ୍ଥନ ରେ ଛିଟିକି ପଡୁଛି ଣ, ନ, ଳ, ଲ

ଜ ଓ ଯ କୁ ନେଇ ଦ୍ଵନ୍ଦ 

ସଜାଡି ଲେଖିବାକୁ ହେବ

କହିଲା ବେଳେ, ଓଡିଶା ର ଓଡ଼ିଆ 

ସହଜରେ ବାରି ହେବ ଭିଡ ଭିତରୁ

କହିବାକୁ ଚିକ୍କଣ ଓ ସୁଆଦିଆ 

ଳ, ଲ, ଣ, ନ .. ଯୁକ୍ତ ପଦ ପରେ ପଦ

ଜ ଓ ଯ ସମୁଚାରିତ ବର୍ଣ୍ଣ

ପାଖ ରେ ଶୁଣିଥିବା ଅଣ ଓଡ଼ିଆ

ସହଜ ରେ ବୁଝି ଯାଏ ଓଡ଼ିଶା ଲୋକ

ବେଳେବେଳେ ହିନ୍ଦି ଭାଷା ରେ କଥା

ନ ଜାଗାରେ ଣ, ଲ ପୂର୍ବରୁ ଳ ଆସିଯାଏ

ହିନ୍ଦୀ କଣ,ପଶ୍ଚିମ ଓଡ଼ିଶାରେ ଳ ନାହିଁ

ଧଳା କୁ ଧଲା, କଳା କୁ କଲା

ବୁଝିଲେ ହେଲା, ନ ହେଲେ ଢୋ,ଢୋ

ସାଙ୍ଗ,ଷଣ୍ଢ, ଶଶୁର, ଶଳା

ସାହିତ୍ୟ ସହିତ ଶାଳୀ ସୁଧାର

କେଉଁ ପଦରେ ଠିକ୍ ଶ ସ ଷ 

ପରୀକ୍ଷା ରେ ପ୍ରଶ୍ନ, ଉତ୍ତର ଲେଖ

ପିଲାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଟିଣ, ତୁଣ୍ଡ ଟାଣ

ତିନିଟା ଶ ସ ଷ, ବର୍ଷା, ଶୀତ ହେଲେ ଠିକ୍

ଏ ଟାଣ ଖରାରେ ମୁଣ୍ଡରେ ପଶୁନି

ତଥାପି ଚେଷ୍ଟା କରିବାକୁ ହେବ

ଖାଣ୍ଟି ଓଡ଼ିଆ ରେ ଡେଙ୍ଗା ଶ =ଶ

ମ ପରି ସ=ସ

ପେଟ ପୁଡ଼ା ଷ=ଷ

ହେଲେ କେଉଁ ପଦରେ କାହାର ଅଧିକାର

ସାହିତ୍ୟ ସାର୍ ଜାଣି ଥିବେ

ନ ହେଲେ ଢୋ, ତିନି ଥର ଢୋ ଢୋ ଢୋ

ବର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା,ଅଛି ଓ ରହିବ

ଠିକ୍ ବର୍ଣ୍ଣ କୁ ଠିକ୍ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର

କଥାରେ, ଉଚ୍ଚାରଣରେ ଓ ଲେଖାରେ

ମନେ ରଖିଲେ ହେଲା

ଭାଷା ସହିତ ବ୍ୟାକରଣ ଜ୍ଞାନ

ନିହାତି ଦରକାରୀ, ନ ହେଲେ ବର୍ଣ୍ଣ ବିବର୍ଣ୍ଣ 

ଆଉ ଢୋ ଢୋ ନାହିଁ,ବର୍ଣ୍ଣ କୁ ଚିହ୍ନିବା

ବର୍ଣ୍ଣ କୁ ଜାଣିବା , ବର୍ଣ୍ଣ କୁ ଠିକ୍ ରେ ଲେଖିବା

ବିବର୍ଣ୍ଣ ନ ହେଉ ଅସଲି ବର୍ଣ୍ଣ.....