ଭାବନା

ଭାବନାର ସମୁଦ୍ରରେ 

ଉବୁଟୁବୁ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ବ

କେବେ ସଂତାପର କଳା ଭଉଁରୀ

ତ କେବେ ସ୍ବପ୍ନ ସବୁ ମଧୁମୟ।

ଉଚ୍ଛଳା ଯୌବନ ଭାବନାର

ପୁଣି କେବେ ଧିର ଗମ୍ଭୀର।

ସ୍ବପ୍ନର ପାରିଜାତ ଫୁଲ ଫୁଟେ

ଆନନ୍ଦର ନନ୍ଦନକାନନରେ

ଭାବନାର ଆକାଶରେ

କେବେ ଦୁଃଖର ତାରା ମେଳେ

ବୁକୁଫଟା କୋହ ଉଠେ

ମଧୁମୟ ଚାନ୍ଦିନୀ ରାତିରେ

ଦୁଃଖର ନୈବେଦ୍ୟ ଆଉ

ଲୋଡ଼ା ନାହିଁ ଆହେ ବିଭୁ

ମୋକ୍ଷର ତଟିନୀରେ ବୁଡ଼ିବୁ

ହାତ ଯୋଡ଼ି କରେ ମୁଁ ବିନତୀ

ଦିଅ ମୋତେ ତୁମେ ଚିର ଶାନ୍ତି ।