वियोग एक संकट

साहावा लागणार वियोग 

खंत आहे आज मनी 

चूक कुणाची होती हे 

मात्र नाही खरोखर ध्यानी 

भ्रम होता मजला वाटत 

कळतो भावनांचा अर्थ 

सख्या तुला माझ्या 

परी सारे ते होते व्यर्थ 

कधी सुटले हातातले हात 

ज्यांनी धुडकावलें अनेक संकट 

बहूतेक भिंतीही कंटाळल्या 

ऐकून रोजचीच आपली कटकट 

एक काळ होता सुरेख 

जुळलें आपले सुरात सूर 

आज नको वाटतोय सहवास 

करतोय एकमेकांना दूर दूर 

कुठेच किन्तु परन्तु नव्हते 

आकंठ बुडालो दोघे प्रेमात 

निभाव लागणार विलग होऊन 

होतो आजवर गोड मिठीत 

भेट म्हणून देऊ आठवणी 

भौतिक सुखे नीरस होती 

होते जरी मतभेद विचारांचे 

परी वियोग दुरावणार नाती