विटाळ

आई बाबांची लाडकी मुलगी

बागडते खुशीत घरी अंगणी

अचानक होते कावरीबावरी

ही कसली जादू घडली

आईला चाहूल लागली

सांगू लागली घरात मुलगी आपली मोठी झाली

सगळ्यांनी तिच्यावर बंधने घातली

बिचारी मनातच गुदमरून गेली

वेदना तनाच्या तीव्र होत्या

मनाचीही वेदना सोसेना झाली

आई धीर देऊन समजवू लागली

कर सहन आता तू मोठी झाली

पाठवली सासरी परक्याच्या हवाली

तोही करत होता तिच्यावर जीवापाड प्रेम

चार दिवस तिला मिळे घराचा कोपरा

विटाळ म्हणून बघायच्या सगळ्यांच्याच नजरा

रोज तिच्या कुशीत खुशीत हसतोस ना

मग नुसते नॅपकिन आणायला लाजतोस का

तिच्या सहवासासाठी पाकीट मात्र ऐटीत आणतोस ना

मग तिची त्या दिवसात अवहेलना का

जाणून घ्या तिच्या वेदना घ्या

जवळ प्रेमाने नका करू विटाळ तिचा

द्या हाच पुरावा तुमच्या प्रेमाचा

तीच तर आहे आधारस्तंभ तुमच्या घराचा

तिच्या ह्या विटाळानेच मिळतो ना तुमच्या वंशाचा दिवा

एवढ्याचीच फक्त आठवण ठेवा