तुझे नि माझे

चंद्र, सुर्य मज नकोत काही...

नको तारका, नकोच सागर ;

हात हवा तव आधाराचा, 

हवी तुझी मायेची घागर. 

नको स्वर्गीच राज्य मला

अन गगनातील ती नको चांदणी...

तुज हास्य मज त्याहूनी मोठं ;

ठसून राहील मनी कोंदणी...

देवलोकीचे नकोच अमृत

नको कुणाची तूप नी साखर ; 

गोड मला ती तुझ्या हातची

माळावरची भाजी नी भाकर...  

नकोच मजला उसने वैभव

अन लखलखनार्या दिशा दाही...

मात्र तुझा तो आशिषाचा

शिरी असू दे हातच आई...