तिचं बालपण समोर दिसू लागलं

हिरव्या चैतन्याच्या झाडाचं 

आता जुनं खोड झालं 

हिरव्या सळसळत्या पानाचं 

आता पिकलं पान झालं 

खडबडीत झालं खोड 

शिरा सगळ्या वरती आल्या 

लटपटत्या पायांनी

डळमळीत पावलं पडू लागली 

कधीही जाईल तोल 

आणि तुटतील झाडाच्या फांदया त टा त ट 

म्हणून जीवाला घोर लागला 

शी सू चं नियंत्रण गेलं,

आतून कडी लावू नकोस 

म्हणून सारखं सारखं बजावणं आलं 

खालीवर लावलेली बटणं 

पुन्हा पुन्हा सोडवणं आलं,

हळूहळू घास चावताना 

काही मिनिटांचं जेवण तासावर आलं 

कधी केले नसतील हट्ट लहानपणी ,

मोठेपणीही स्वतःच्या मनाचा कधी नव्हता केला विचार 

पण आता मात्र तिच्याच मनाने वागण्याचा असतो तिचा निर्धार 

जिनं केलं आमचं बालपण मोठं 

तिचंच मूर्तीमंत बालपण आता

समोर दिसू लागलं