पानें पानें तृप्त झाली

गच्च दाटून आलेलं आभाळ 

अंधारून आलेला भवताल 

आणि पावसाची अखंड 

बरसणारी धार 

एका तालात वाजणारे पर्जन्यथेंब 

थेट जमिनीला भिडणारे 

थेंबाथेंबानी ओतप्रोत 

ओथबंलेली पानें 

माना वाकवून वाकवून 

भुईकडे पाहत 

शांत, स्तब्ध, निश्चल 

त्यांच्या बरोबर गाणारा वारा 

आज कुठेतरी वळचणीला 

लपलाय ,

पानं मात्र आकंठ पाणी पिऊन 

जड झालेली  

वर्षभराची प्रतीक्षा करून 

आता तृप्त, सचैल न्हालेली 

पावसात असं झाडांना निरखताना  

खुप भरून येतं मला 

नाहीतर ग्रीष्मात 

स्वतः ला जिवंत ठेवण्यासाठी 

पानांना आक्रसून घेत,

आणि पाण्यासाठी 

मुळांना खोल खोल 

धरणीत पाठवीत 

वर्षाऋतुची वाट पाहत 

तगत असतात बिचारी