सवयींचा गुलाम

स्थिर बुद्धीवरी कोणी घातला उगाच घाला

शांत संथ मनालाही वेग भलताच आला

भावसागरात कैक उसळल्या बहु लाटा

बोलू लागल्या नव्याने अबोल अतृप्त वाटा

कुठे लाभला किनारा झाले जीवनाचे कोडे

नाही थांबले कुठेही चुकलेच माझे थोडे

चूकभूल माफ व्हावी काळ परतावा पुन्हा 

डोळे भरून पाहीन माझा झाला काय गुन्हा 

गेले वाहुनी कुठे मी उरला खाली तो गाळ

ओझे वेदनांचे मागे ठेवून गेला तो काळ

आहे बुद्धीही गहाण भावभावनांच्या पुढे

नाही थांबले कुठेही चुकलेच माझे थोडे 

सवयींचा पुरता मी झालो आहे रे गुलाम

कुरघोडी भावनांची तयास माझा सलाम