सत्य

बालपणीचा बागुलबुवा

भीतीचे मनात घर

फुटताच भ्रमाचा भोपळा

नजरेसमोर येत खरं

तारुण्याची लागताच ओढ

विचलित होत सार सार

भान येताच जीवनी

सुरु होते मर मर

गृहस्थाश्रमात मिळते जोड

फुलून येतो संसार

कर्तव्ये अमाप निभावताना

टोचते पावसाची सर

वाजताच वृद्धापकाळाची काठी

निवांत होतो जीवन दरबार

घडते नियती लिखित नक्की

हेच अंतिम खरं, हेच अंतिम खरं