संध्याछाया

सुगंध घेऊन क्षितिजावरती 

आली बरसत माया 

रवीकिरणांच्या सोबत आली 

तांबूस संध्याछाया 

आठवणींचे ओले ढग 

ओतू लागली प्याया 

क्षणा क्षणांची भिजली पाने 

सरीत चिंब ही काया 

त्याचं धरेवर अंथरलेली 

एक सावळी छाया 

संध्या छाया म्हणू तिला की 

एक असुरी माया 

दर्पणास ही भिती वाटते 

नटली सांज पहाया 

संध्या छायेमध्ये पुन्हा 

झगमगली बघ काया 

कातरवेळी नको याद ती 

दुःख हवे विसराया 

पुन्हा नव्याने रुजेल अश्रू 

गीत उद्याचे गाया 

हसे नेत्र नि हसे ओठ 

अंधारी बिलगता राया 

किती पाखरे कवटाळूनीया 

रडली संध्याछाया