शोर

हेलकावे देई मनाला

कोठे वादळा जोर आता

रोजच्याच हादरल्याने

झालो कसा मुजोर आता

तडे भावनेस माझ्या

जिद्द ती शाबुत आहे

मोलाचे जपलेच मी

फालतुच का घोर आता

जाईल घडी टळुन ही

सांग ती मन माझे मला

आली जरी वाटेत या

वेळ किती कठोर आता

धागा-धागा जुळवित

बांधले नात्यास मी

जपतो बस तेच सारे

नाही खरा कमजोर आता

वाट शोधेल माझी

हरवली काळोखात जी

देईल दिशा भवानी

रात जरी घनघोर आता

दडले मनात काही

दवंडी चौकात कशाला

का उगाच भावनेत

मी करावा शोर आता