जुगार

बाप होई रे पेरता

जरी मोकळं आभाळ

लावे जुगार तो कसा

येई कोठुन हे बळ?

झिजवत पायर्‍यांना

उभ केलं त्यान रिन

ना घेतले कापडं

केलं नाही त्यान सण!

कष्ट वेचतच सारं

घाम शेतामंदी गाळी

केविलवाण्या नजरेनं

रोज पायतो आभाळी

काळ्या आईची ओटी

तो या आशेवर भरी

मिळो सुखाची पिल्लांना

दोन वेळची भाकरी