शेकोटीचा सूर्य

अंधार पसरत जातो,

आणि शेकोटीचा सूर्य तळपायला लागतो ,

उजळत जातो सभोवतालचा बिनभिंतींचा परिसर ....

उबेची किरणे पसरत जातात ,

कुठल्याही कष्टांची तमा न बाळगता

उद्याच्या आशादायक दिवसाची वाट पहाणार्‍या चेहेऱ्यावर निरागस हास्य फुलवतात ...

तो चेहरा आश्वस्त करतो

या उबेसाठी धडपडणाऱ्या अन्

धुराच्या निमित्ताने सूर्याकडे पाठ फिरवून

अश्रू पुसणाऱ्या माउलीस ...