सांजधारा

दिवस निघून गेला

सांज रेंगाळून आली

क्षण एक असा ही ज्यात

त्यात तुझी आठवण नाही….

भेट आपली पहिली

लाख लाख आठविते

रूप धुक्यात तुझे 

कण कण साठविते…

असा भरून आला उर

जसा वाळीव भरावा

हूरहूर अशी जसा

गंध राणी पसरावा ….

ऐक ना अबोध मनाची

अनाकलनीय भाषा

कसे गुंतले हे गूढ

बघ तळतावरच्या रेषा ….