रातराणी

श्वासात फुलांच्या उमलती

सुगंधित रातराणी पाकळ्या

मी मिटून डोळे घेते तेव्हा

होती मंतरलेल्या रात्री मोकळ्या

हा कालचा प्रवास आजवर

डोळ्यात तरळतो स्वप्नातून

की उतरतो चंद्र उशीवर

अन् चांदण्या पेटती श्वासातून

इतक्यात मध्यरात्र उलटून

उलटा चालू होत असे प्रवास

वाऱ्यासम वाहतो काळ अन्

तू भेटल्याचा उजाडतो दिवस

तीच हुरहूर... घालमेल मनाची

जशी फुलण्याआधी होते कळीची

पहाटेस आठवणीनं मागून हाका

अन् पुन्हा पहाट होते स्वप्नाची