रात्र

साखर वेडी प्रीत तिची अन्

न्यारीच सगळी रित

कुणालाही अजून न कळले

रात्रीचे गुपीत

एका सांजला किती प्रियकर

मिठीत घेते ती

खुशी वाटते सगळ्यांना पण

मागत नाही फी

काळीकुट्ट रजनी मनोहर

अविट देते मजा

भेदभाव कुठेच नाही

कुणी न तिजला दुजा

शब्दं पारखी फिदा तिच्यावर

त्यास चढवीते नशा

भोर अंधार देऊन जातो

कुणाला नवी दिशा

कुणीही करावे प्रेम तिच्यावर

सदैव मोकळ्या भुजा

अंधार पांघरते स्वतः परंतू

दुजास देते मजा