प्रवास

वाकळ्या त्या वळणावरती

अबोल सुंदर झाड

त्या सावलीतून वेगे जाणे

आवडे मजला फार

अथांग पसरली हिरवी झाडे

गडप त्यात दुपार

धरे वरचा स्वर्ग भासते

नटली सृष्टी अपार

समोर बघता उंच टेकडी

रस्ता होई पसार

दचकून काळीज धक्कन होई

लगेच उघडी दार

कुठे आभाळ धबधब सांडे

खिडकीतून येई तुषार

झुकझुक करती आगीन गाडी

धावत असे लडीवाळ

राघु मैना जवळ बैसले

जुळवीत गेले तार

स्वप्ना मधला प्रवास संपला

पुढ्यात घरची नार