प्रेयसी

प्रामाणिक मी राधा तुझी

तुला गोपिका हव्या होत्या

आस तुझी मनी ठेवून 

हृदयामधल्या घाव सोशिल्या होत्या

तू दिलेल्या जखमावारती

फक्त तुझ्या आठवणीचा 

मी लेप लावत होती

मला हवे असे वाटणाऱ्या 

प्रत्येक क्षणाला तु बेधुंद

लाटावणी काढून फेकला होता

एकटे वाटे मनाला जरी

तुझा सहवास मिळाला नाही 

निसर्गाच्या सानिध्यात तुझ्या

साथीचा विसावा मिळाला नाही

बिलगले तुला अश्रुंच्या धारा गळाल्या 

परी तुझा आधार मिळाला नाही

तुझी राधा बनू पाहिले मी

तू तर मला मीरेचाही स्थान दिला नाही