प्रेम

माझ्या अंधाराला तू उजेडात नेताना

भाजलेले हात तूझे पाहीले लपवताना

तू श्रमलेले सारे मी पावसाळे पाहीलेले

दू:ख तूझे पाहीले पावसात लपवताना

शेवटची भाकर ताटात मला वाढलेली

दिसे समई प्रकाशी खळगी लपवताना

पायी माझ्या काटा ह्रदयी तूझ्या दूखे

न दिसे तू भेगांतील वणवा लपवताना

नाळ कापली माझी तें माय झालीस तू

डोंगर डोई झाकलेले तू उरी लपवताना

शेकोटीची ऊब तू तळहातावर झेललेली

हातांवरचे निखारे मळहातात लपवताना

किनार ना सुखाची राहीली ऊशास आता

दिला सुर्य मला तू तूझा चंद्र लपवताना