पळस

माळावरच्या दगड धोंड्यात

रन रनत्या त्या उन्हात

ना जमिनीत ओलावा

ना कोण्या झाडाची सोबत त्याला

त्याच्याच पानाने आज सोडली होती साथ

शुष्क झालेल्या फांदीचा फुलांनी धरला हात

शेंंद्रर्या रंगाच्या फुलांनी बहरवले होते त्याला

पेटलेल्या आगी सारखा भासत होता नजरेला

येणार जाणाऱ्यांच्या नजरा...

नजर लावत होत्या त्याला...