पिंजरा

नाही राहिले पंखात बळ

कशी उडून जाऊ

ठेऊन सोन्याच्या पिंजऱ्यात

म्हणतात ऐतखाऊ

छाटून पंख सारे

घेतले स्वातंत्र्य हिरावून

काही करीत नाही म्हणून

 दाखवती हिनावून

बाहेरचं जग कसं

कधी नाही पाहिलं

अज्ञानाने आहे

चहूबाजूंनी घेरलं

आत्मविश्वासाने करून

टाकलं आहे पांगळ

मनी नाही उभारी

झालंय ते दुबळ