पायवाटा

विखुरलेल्या पायवाटेवरून चालताना 

पायाला सतत काहीतरी सलत होतं 

काहीतरी खुपत होतं 

तरीसुद्धा पुढंपुढं जातच होतो 

जाताना पडत होतो 

धडपडत होतो 

तरीपण जातच होतो 

जगण्याला पुकारत क्षण क्षण मरत होतो

आणि मनातील सल काळजापर्यत जात होती 

झाडाच्या अंधाऱ्या सावलीत

बेफिकीर ऊन निवांत पहुडलं होतं 

एखाद्या अजगरासारखं

त्याच विखुरलेल्या पायवाटेवर