नोकरी

क्रूपा सरस्वतीचिं

शिकतेय आजवर

क्षेत्र ना कोणते असे

अभ्यासलें ना त्यावर

क्रूपा द्रुष्टी लक्ष्मीचिं

जाहली सत्वर मजवर

होताच शिक्षण पूर्ण

नोकरीसाठी होते तत्पर

वेतन जरी थोडे

समाधान अपार

वडिलांच्या कष्टाला

तेव्हडाच हाथभार

क्षेत्र नव्हते मिळतेजुळते

नवती खंत कधीही

लाभली साथ सगळ्याचिं

कष्टाने साध्य काहीही

नोकरी शिक्षिकेचिं

केली काही वर्ष

ध्येय होते सामान्य

होतो त्याने हर्ष

फक्त एकच सल मोठे

राहते सदा मज मनी

कामाच्या ठिकाणी सलगी

देते अश्रू सदैव नयनी

चूक जाहली चुकून तेव्हा

भाळलें खोट्या मुखवट्याना

ईर्षा बाळगत होते मनी

फसवते माझ्या सारख्यांना