नियती आणि माणूस

नियतीचा घाला 

असा काही आला

मानवाचा अभिमान 

चक्काचूर झाला

सर्व सृष्टीचा मालक

असल्याच्या थाटात वावरला

निसर्गाच्या पुढे मात्र

झाला अर्धमेला

जगा आणि जगू द्या

हे तत्त्व विसरला

पर्यावरणाची हवी तशी

लूट करू लागला

निसर्गाने असा काही

धडा शिकवला

गर्वाचा डोंगर

पार खाली उतरला

पूर भूकंप दुष्काळ

नित्याचाच झाला

त्यात पुन्हा महामारीचा

डोंब उसळला

आता मात्र माणूस

पुरता समजला

देवापुढं माणूस

आहे पालापाचोळा...