निसर्गाची साद

ऐक मानवा मानवा

निसर्ग घालतो साद

किती पळशील थांब

थोडा होवू दे संवाद

तू रे लेकरु सृष्टीचे

बुद्धीवंत तू सजीव

तू जाणून असशी

झाडातही रे जीव

करुनी झाडांची कत्तल

का घेतोस त्यांचा जीव

दिली फळे फूले छाया

त्यांची कर ना रे कीव

स्वार्थासाठी करतोस

झाडी जंगलाची हानी

खडसावून बजावतो 

आता बंद कर मनमानी

सृष्टीचक्रावर तू जर

करशील काही आघात

मग माझा वाढेल कोप

तूच करशील तुझा घात

महापूर दुष्काळचक्रातून

आता स्वतःला तू सावर

वेळीच हो मानवा जागा

घाल हव्यासाला आवर!!