नाविका रे !

नाविका रे ...

वाडा तुझा लाटांवरी

रहातोस दर्यावरी 

महासागर तुझा किनारा !

लाटांवरी वरखाली 

तू डौलानं डोलसी

महाराजा तू होडीचा

हे अंगण नभाचं

पडतंय तुला थिटं

ही भरती ओहोटी 

श्वास तुझा

अन वादळ वारं

संगे खेळायाला येतं

कप्तान तू होडीचा

किरपा भारी तुझ्यावर

वरुणदेवाची

रहा मस्तीत नेहमी गड्या

लाभो साथ तुला त्याची

कर राज्य दर्यावरी 

समिंदराच्या फेसावाणी 

तू हसत रहा