माणुसकी

परवा एक जण 

असाच रस्त्यात भेटला 

कोरोनाच्या भीतीने 

मास्कच्या आङुन हसला

मलाही चेहरा जरा 

ओळखीचा वाटला 

भाजीपाला घेतांना 

त्याचा मुलगा म्हटला 

पपा, मला चप्पल घ्या 

बघा, हयाचा अंगठा तुटला 

जाणवल मला तेव्हाच 

खिशाकङे हात नेऊन 

चेहरा त्याने पुसला 

माझी चप्पल तिथेच ठेवुन 

मी आधी घराचा 

कोपरा होता गाठला 

मास्क असला तरी 

माणुसच होता ना भेटला.