लहान असतो तर...

बालपणात सारं काही

कसं आलबेल होतं

फक्त मस्ती मज्जा भारी

कसलंच तेव्हा टेन्शन नव्हतं

एकच टेन्शन होतं ते

रोज खूप सतवायचं

ओरडा मिळणाऱ्या

फक्त त्या अभ्यासाचं

बाकी मस्त मजेत असायचं

खाऊन पिऊन एकदम तृप्त

धिंगाणा हट्ट करून

फिरणं हींडणं खेळणं होतं

खेळ,खोड्या काढण्यात

आखा दिवस जायचा

गरीब कोण,कोण श्रीमंत

हा भेदभाव च नसायचा

आपल्या दुनियेतील

आपण राजा असतो

आचार विचार मनात

तेव्हा बुद्धीलाच नसतो

कसली खळबळ

मनात ती नव्हती

आवड ती एकच

फक्त खेळायची होती

पुन्हा लहान असतो झालो

दगदग धावपळ ती नसती

खुशाल स्वच्छंदी जगून

टेन्शनला गोळी मारली असती...