सहवास

नाही सोबत तुमची

मांडू कुणा पुढे दुःख

ओढ वेडी ती मायेची

वाटे ठेंगणे ते सुख

घुसमट ही जीवाची

नाही कोणाचा आधार

नसूनही मी पोरका

प्रेमासाठी का लाचार ?

कुठे काय हवं मला

भुकेलेला मी मायेस

पोळतोय हा एकांत

तरसलो त्या छायेस

चार भिंतीचा पिंजरा

कोंडतोय इथं श्वास

नाही प्रेमाची ती साद

इथं ना मायेचा वास

सजवली फुलदाणी

पण फुल कोमजलं

पोळी उद्याची भाजता

बालपण करपलं ...