लेक---

दिसे ऐन्यात साजरी

माझी गोजिरी सावली

जशी देवाने धाडली

माझ्या घरी वं माउली

रूप तिचे असे भारी

फुलावानी गं कोवळे

तिला पाहण्या गं भरे

साऱ्या ऋतूंचे सोहळे

लळा लावते जिवाला

मन तिच्यासाठी झुरे

इवलेशे हात जेव्हा

माझ्या केसातूनी फिरे

घर अंगणात करी

चांदण्याची बरसात

चिमुकल झाड जस

हले माझ्या अंतरात

काम्पुटर खेळताना

गोड समाधी लागते

चंद्र आकाशी नुसता

वाट पाहुनी थकते

जरा दिसेनाशी होई

जीव वेडावुनी जाई

आड पडद्याच्या मागे

गाणे आनंदाचे गाई

प्रश्न विचारू विचारू

किती भंडावूनि सोडे

मुखातुनि जसे माझ्या

सोडे विश्वाचेच कोडे

बाप लेकीचा म्हणुन

काळजात धस्स होते

काळ आजचा पाहुन

उर सश्यागत होते 

देतो बांधून शिदोरी

संस्काराची तुला पोरी

काही अडणार नाही

उद्या परक्याच्या घरी

उपकार तुझे देवा

कसा होऊ उतराई

दिली माझ्या घरी लेक

साता जन्माची पुण्याई