कुंदा

ताटवा कुंद कळ्यांचा

अलवार पसरला

अंतरात सुगंध त्याचा

हळुवार वसला

चांदण्यांचा सडा 

पसरतो अंगणी

निसर्गाचे दान

स्मरावे हृदयी

त्या धवल शुभ्र

कळ्यांचे गुज

कसे मी विसरू

आनंदाचे बीज

हिरव्या पानातला

सृजन अविष्कार

अनंताच्या देण्याचे

किती हे सोहळे

पंच पाकळी मध्ये

प्राण सामावले

किती घेऊ निसर्गातून

सात्विक फुलांचे देणे

मनातले कारंजे

थुई थुई नाचे