कोकणचा कोळी

माझ्या कोकण भूमीत

निळाशार रत्नाकर

शोभा तयाची वर्णाया

शब्द येती झरझर

लाटा बेफाम जोराच्या

सवयीच्या कोळीयांच्या

मासेमारी धंदा त्यांचा

भिती नाही मना त्यांच्या

वाट पाहती कोळणी

सखयाची मनोमनी

लागे चाहूल वादळी

जीव होई उलघाली

येता साजण घराला

रांधी सुग्रास जेवण

घेई मासळी टोपली

हेच सुखाचं गं जीणं