कोजागिरी

ती रात कोजागिरीची

रंग उधळीत होती

त्या चन्द्र चांदण्यात

राणी भिजत होती

तो क्षण यौवनाचा

एकांत मागीत होता

भरून नक्षत्राचे प्याले

राजा प्राशित होता

एकेक फुलांचा गन्ध

चांदणे पिठूर मन्द

हर एक नक्षत्र धुंद

जोडीत होते बंध

  

आळवीत आरोह राग

चन्द्रावरचे डाग

मोहरले ते अभंग

कोजगिरीच्या संग