खरी मौज

नववधूचा मंडप सजला

उधळल्या त्यावर श्रावणसरी

गवतफुलाच्या गादीवरती 

फुलपाखरे नाच करी

वऱ्हाडी मंडळी जमली सारी

इवली नवरी बकुळ परी

चिंब न्हाली व्याकुळ वसुधा

स्वागतास सज्ज दरी

परिणयाच्या या रम्य घडीला

वेल वाकडा पाहे कसा

प्रेमिका सोडून चालली

विरह जाहला त्यास जसा

पानावरती दव ओथंबले

फुलांमधूनी थेंब तुटे

अमृत शिंपूनी माती भिजली

कस्तुरीचा गंध सुटे

आकाशाने छत्र धरले

मेघ बनले ढोलकरी

पाठवणीची घटिका आली

हसून रडले कोंब वरी

बालपण निघून गेले

रोपटे भासे वृक्षापरी

श्रावणाचा गंध मिसळला

जीवनात आली मौज खरी !