केशरी कवित्व

दिवस सरला

आली संध्या छाया

घटिका आनंदाची

उजळली अवघी काया

सोनेरी रंगात न्हाले

मनमोहक गगन सर्व

वेगळी कहाणी वर्णिली

रंगले अवघे सांजपर्व

पक्ष्यांनी वाट धरिली

निघाले आपुल्या घरट्याकडे

पाचोळाही विसावला

धरतीवर पसरले सोनसडे

पानांची सळसळ थांबली

शांत झाली अवघी गर्द हिरवी

आपल्या रंगावर पांघरलेली

सोनेरी शाल मिरवी

सूर्य झुकला मावळतीकडे

किरणांनाही बघितला अस्त

रात्र चाहूल देऊ लागली

रातकिड्यांची वाढली गस्त

या कातरवेळी, पसरला

सृष्टीचा अनोखा रंग

आपले अस्तित्व विसरत

त्या तेजस्वने चोरले अंग

अवघ्या जीवनाचा महिमा

सांगे, असे हे ममत्व

निशेच्या गर्भात, उद्याचा उष:काल

शब्दांत गुंफले, केशरी कवित्व