काय चुकलं माझं

काय चुकलं माझं

आयुष्य जगतांना

नात्यांचे अतूट धागे

एका सरीत विणतांना...

अबोल या मनाला

खूप बोलायचे होते

सुखाच्या क्षणाला 

जणू शोधायचे होते...

अवती भवती जसे

जखमांचे अत्तर होते

तरी त्या परिस्थितीशी

जुळवून घेत होते...

काय चुकलं माझं

शंका मनातच होती

दोन चार अक्षरांचे 

शब्द सोडून देत होती...

आपलेच हे आयुष्य

आनंदाने जगायचे

सुगंध होऊन सर्वत्र

सहजपणे दरवळाचे...