कातळ

काळा कातळ कातळ

आत जमीनीच्या खोल

फुटे त्यातूनीच झरा

त्याचे भारीच हो मोल

कुणी म्हणती पाषाण

कुणी म्हणती दगड

कुणी घडवितो मुर्ती

कुणी भक्कमसा गड

काळ्या पाषाणाची इथे

आहे देऊळा पायरी

प्रत्येकाला विणविते

इथे बसा घडीभरी

नका हिणवू चिडवू

नको फुका बडबड

दुःख जाणणे दुजाचे

नेहमीच अवघड