जीवनप्रवास

कधी सुख तर कधी दुःख

असाच हा चाले लपंडाव

कधी शेवट या प्रवासाचा

कुणालाच नाही इथे ठाव

कुणी देते साथ चालताना

कुणी नुसते ओझे होतात 

स्वतःचा स्वार्थ सार्थ होता

सारे एकटे सोडून जातात

पडलो एकटे आपण तरी

अटळ हा प्रवास चालणे

आपल्या यशाचे ताळे आता

लागणार आपल्याला खोलने

जीवनप्रवास करताना बघा

अनुभवाच्या शिदोरी मिळते

लागता च ठोकर अपयशाची

आपल्याची ही नियत कळते