जगणे

मनाच्या बंदीवासात 

अश्रुही बंदीवान झाले 

पानावलेल्या डोळ्यांना बघून

आता कैक साल झाले

सलेले अग्नी दाह

थंड राख झाले

मनाचे चारही कोपरे

आता सुनसान झाले

ते कधी जगणे ते

सुगंधित केवड्याचे

मरणे मृगकस्तुरीचे

आता गंधहीन झाले

चिमणी पाखरे आता

घराला परदेशी झाले

होते कधी स्वप्नांचे

आता घर ते उजाड झाले

शुष्क डोळ्यांतून

जणू प्राण मुक्त झाले

देहाची चिता करत

जगणे शमशान झाले